Over delen, leren en geraakt worden…..
Gisteravond stond ik op de open avond van Fontys.
Niet als iemand die het allemaal al weet. Niet als expert met een afgerond verhaal.
Maar als tweedejaars student, midden in het leerproces en juist dát mocht ik delen.
Ik was daar vanuit de opleiding ervaringsdeskundigheid en ging in gesprek met mensen die aan het begin staan van hun zoektocht. Mensen die voelen dat ze iets willen betekenen. Die nieuwsgierig zijn. Die vragen hebben. En soms ook twijfel.
Meer dan informatie
Wat me opviel, was hoe snel gesprekken verder gingen dan studiepunten, lesroosters of toetsen. Natuurlijk kwamen die vragen ook voorbij, maar al snel ging het over iets anders. Over jezelf meenemen in je werk. Over ervaringen die je gevormd hebben. Over de vraag of en hoe die ervaringen een plek mogen krijgen binnen een opleiding en later in het werkveld.
Vragen als:
“Is deze opleiding iets voor mij?”
“Wat als mijn eigen verhaal meespeelt?”
“Hoe blijf je dichtbij jezelf, zonder jezelf te verliezen?”
Het waren geen oppervlakkige gesprekken. Er zat diepgang in. Openheid. Eerlijkheid. En dat raakte me.
Delen vanuit ervaring
Ik merkte hoe vanzelfsprekend het voor mij voelt om mijn ervaringen te delen. Niet om iemand te overtuigen, maar om een realistisch beeld te schetsen. Over wat de opleiding vraagt. Over wat het je brengt. Over groei, reflectie en soms ook ongemak.
Over leren kijken naar jezelf. Over ontdekken waar je kracht zit. En over het besef dat je niet ‘af’ hoeft te zijn om te mogen beginnen.
Wat ik mooi vind aan deze opleiding, en wat ik ook heb geprobeerd over te brengen, is dat leren hier niet alleen gaat over kennis. Het gaat over ontmoeting. Over luisteren. Over jezelf durven bevragen. En over ruimte maken voor wat zich aandient.
Energie die blijft hangen
Wat deze avond voor mij extra bijzonder maakte, is hoeveel energie het me gaf. De nieuwsgierigheid en het enthousiasme van de mensen die ik sprak, werkte aanstekelijk. Terwijl ik mijn ervaringen deelde, kreeg ik er minstens zoveel voor terug. Nieuwe perspectieven. Herkenning. Reflectie.
Ik ging naar huis met een vol hoofd, maar op een goede manier. Opgeladen. Alsof alles weer even op z’n plek viel.
Dit zijn de momenten waarop ik voel waarom dit pad zo bij mij past. Niet omdat ik het antwoord heb, maar omdat ik het gesprek aandurf. Omdat ervaringen verbinden. En omdat leren voor mij nooit losstaat van mens-zijn.
Dankbaar
Ik kijk met veel dankbaarheid terug op deze open avond. Voor de gesprekken die bleven hangen. Voor de vragen die iets in beweging zetten. En voor de ruimte om, vanuit mijn eigen plek in de opleiding, iets te mogen betekenen voor anderen die aan het begin staan van hun zoektocht.
Dit smaakt naar meer.
En naar blijven delen. Blijven leren. Blijven ontmoeten.